Vandaag ben ik precies een week in Tanzania (ik was al maandag begonnen met dit verhaal schrijven...)en ik kan wel al zeggen: Afrika went snel! Ik zal vast nog veel plekken tegen komen waar ik opnieuw ontzettend aan moet wennen, maar het in Afrika zijn voelt goed.

Vorige week hebben we de eerste start gemaakt met de voorbereidingen voor de household survey. Vanuit Nederland hadden we natuurlijk wel al veel gedaan en ook onze locale partij was druk bezig geweest met het regelen van de survey vanuit Dar, maar het is toch anders om hier te zijn. Nu beginnen dingen concreet te worden en voelt het als of nu pas de cruciale zaken worden besproken.

Dinsdag heb ik kennis gemaakt met de artsen met wie ik tijdens de voorbereidingen in Nederland al veel contact heb gehad: Amos en Mabula. Amos is de Head of the Reserch Program van NIMR (‘Nation Institute for Medical Research' located at the ‘Muhimbili Medical Research Centre') en Mabula is de directeur van het medisch lab van Muhimbili Hospital. Twee aardige mannen van begin 30; ze zijn een stuk makkelijker in het eerste contact dan onze socio-economische partij. Mabula heeft me in de ochtend een rondleiding door het lab gegeven waar de bloedtesten zullen worden gedaan van het onderzoek. De rest van de week heeft voornamelijk bestaan uit overleg met REPOA en NIMR, het leren kennen van de mensen, uitzoeken hoe alles hier werkt en dat soort dingen. Jos en ik hebben op donderdag het hele team mee uit eten genomen voor een kick-off diner: werkt goed om elkaar buiten de vergaderzaal te spreken.

Maar naast het werken was er ook tijd voor gezelligheid. Aangezien Jos (collega van de socio-economische kant) deze week nog in Dar was, heb ik veel met hem opgetrokken. De guesthouse (Trinity) waar ik zit is van de Tanzaniaanse vrouw die met een Nederlandse man is getrouwd. Haar dochter beheert samen met haar vriend de bar. Jos en ik hebben veel aan het einde van de dag nog even in de bar gewerkt, waarna we daar ook heerlijk konden eten. Pauline werkt hier voor PharmAccess (doet de implementatie van het Health Insurance project) en is er vaak bij komen zitten. Ook het contact met de andere gasten van Trinity is leuk: interessant om hun ervaringen te horen met de mensen hier en hun verhaal te horen hoe ze hier terecht zijn gekomen. Elke eerste zaterdag van de maand is er een groot feest in Trinity en daarvoor hadden ze uit Nederland een DJ ingevlogen (Born to Funk): top feestje, maar ook wel raar: ben ik Afrika sta ik te dansen op de muziek van een Nederlandse DJ... Daar ben ik wel al achter: het is heel gemakkelijk om hier in een ex-pad leventje te vervallen. Voor de eerste week vind ik dat niet zo erg, maar ik wil toch ook wel graag met mijn locale collega's op pad: een Tanzania zien wat je niet als toerist te zien krijgt!