Voordat ik vertrok heb ik aan een aantal mensen beloofd om uit te leggen wat ik hier doe. Door de rollercoaster waar ik vanaf het eerste moment na aankomst in terecht ben gekomen was het er nog niet van gekomen. Nu ik bijna op de helft van mijn verblijf hier in Tanzania ben, lijkt het me de hoogste tijd om deze belofte na te komen.

Het verhaal begin bij het Health Insurance Fund (HIF). Het HIF heeft van ministerie BuZa 100 miljoen gekregen om in een aantal ontwikkelingslanden een betaalbare (gesubsidieerde) zorgverzekering aan te bieden aan bepaalde low-income groepen. Tanzania is één van de landen (na Nigeria en Kenia volgt nog) en microkrediet leden van PRIDE zijn de low-income groep in Dar es Salaam.

Voor de impactevaluatie (oftewel operational research: OR) zijn twee organisaties ingeschakeld om een Household survey te doen: het Amsterdam Institute for International Development (AIID) en het Center for Poverty-Related Communicable Diseases (CPCD). Het AIID is verantwoordelijk voor het socio-economische (SE) deel van de survey en het CPCD voor het biomedische (BM) deel. Omdat het nodig is om met locale interviewers te werken en omdat wij de wegen van het land niet kennen, hebben beide organisaties een locale counterpart: Research on Poverty Alieviation (REPOA) voor de socio-economen en National Institute for Medical Research (NIMR) voor de biomedici. De komende periode wordt de baseline gecreëerd doormiddel van het interviewen + een aantal metingen doen bij 950 huishoudens, want ongeveer 4000 mensen betekent. Hierna krijgt de treatment groep de verzekering en de controle groep niet (in werkelijkheid een paar jaar later). Over een paar jaar wordt er weer een survey gedaan en wordt er gekeken naar de verschillen om zo de impact te bepalen.

Ik ben hier heen gestuurd door het CPCD en ben verantwoordelijk voor het biomedische deel van de survey. Verantwoordelijk...ten minste... de bedoeling was dat de locale counterpart verantwoordelijk is. Ik zou hier alleen zijn om training te geven aan de MDs (iets omhooggevallen artsen: ze willen het liefst MDs genoemd worden) die voor ons het veld in gaan en daarnaast de kwaliteit van de data checken en bevorderen, door bijvoorbeeld de questionnaires van de MDs na te kijken. De praktijk is wel iets anders... Samen met Berber (zij zit hier voor het AIID) moet ik vrijwel alles hier ofwel regelen ofwel iemand 10 x vragen om het te regelen. Dit betekent dat wij de hele dag bezig zijn met checken of iedereen zijn afspraken nakomt, of alles nog goed gaat, of de kwaliteit van de data voldoende is: wij zijn eigenlijk voortdurend aan het crisis managen. Als onze grote vrienden de BM interviewers weer besloten hebben te staken, transport naar het veld 3 uur te laat is, vertalingen van questionnaires niet worden aangeleverd, de drukker vlak voor de deadline een aantal dagen niet te bereiken is, het halve team plotseling een 4 daags congres in Arusha heeft, financiële contracten niet getekend worden, buisjes voor bloedafname al 6 weken vast staan bij de douane, de helft van besteld medisch equipement niet goed is en de Head of Research zijn verantwoordelijkheden niet neemt: dan begint mijn werk ongeveer. Gelukkig mag ik mijn baas in Nederland elk moment van de dag bellen, wat er ook wel eens voor heeft gezorgd dat ik hem rond half 6 's ochtends uit zijn bed heb gebeld: Pole sana!

Volgend verhaal wordt weer een gezellig verhaal over wat ik hier mee maak! Maar nu hebben jullie misschien een iets beter beeld wat ik hier de hele week doe.

Heel veel liefs uit Dar!